Urząd Ochrony Tego i Owego właśnie powiększył listę klauzul niedozwolonych. Przyjrzyjmy im się i zastanówmy, czy naprawdę powinny zostać zakazane.

Zakładamy, że wiecie już, czym są klauzule niedozwolone – ot, to takie zapisy, które firmy organizujące wycieczki stosują, a których stosować nie powinny. Armia urzędników przegląda umowy w poszukiwaniu punktów, które godzą w prawa klienta. Aby połączenia autobusowe i wczasy były jeszcze lepsze! A przy okazji droższe, bo ktoś musi tę papierologię ogarniać. Ale nie przedłużajmy już – zamiast tego skupmy się na samych zapisach.

„Biuro zastrzega sobie prawo odwołania imprezy, jeżeli liczba uczestników nie osiągnie zakładanego minimum lub jej przeprowadzenie jest utrudnione lub niebezpieczne z powodów niezależnych od organizatorów”.

To pierwszy zapis niedozwolony. Co jest w nim złego? Jak szkodzi on klientom lub konkurencji? Rozumiemy, że jeśli na wycieczkę zapisze się jedna osoba, i tak będzie musiała się odbyć – ze stratą dla organizatora? Co takiego niewłaściwego jest w tym zapisie? Jasne, jest nieco niejasny, ale wyrwano go z większego kontekstu. Dlaczego UOKiK nie publikuje uzasadnien?

„Uczestnik odpowiada za szkody wyrządzone z własnej winy lub osób, nad którymi sprawuje opiekę. Straty powstałe z tego tytułu Uczestnik pokrywa na miejscu wyrządzonej szkody”.

Znów – co w tym złego? Być może tylko zapis, że należy pokryć straty na miejscu, a okoliczności nie zawsze mogą być sprzyjające. Można przecież chcieć skorzystać z kupionego we własnym zakresie ubezpieczenia. Tak czy siak, na umowę nie trzeba się zgadzać – są firmy, które oferują inne warunki.

„Touroperator nie dokonuje zwrotu wartości świadczeń, które nie zostały przez Uczestnika wykorzystane w całości lub części z jego winy, np.: spóźnienie się na zbiórkę, awaria środka transportu przy imprezach z dojazdem własnym, skrócenie pobytu, itp.”

A dlaczego miałby zwracać? To tak, jakby klient w restauracji zamówił zupę, która owszem, smakuje mu, ale klient się spieszy i nie ma czasu lub ochoty zjeść do końca. Czy restaurator powinien zwracać koszt niezjedzonej zupy?

„Nie mogą być przedmiotem roszczeń okoliczności powodujące niewygody lub utrudnienia, znane Uczestnikowi przed rozpoczęciem imprezy”.

Czemu to jest zapis niedozwolony? Jeśli mamy do wyboru dwie drogi i wiemy, że jedna jest błotnista, to możemy mieć pretensje tylko do siebie, jeżeli ubłocimy sobie na niej buty.

To tylko kilka przykładów spośród gigantycznej i stale rosnącej liczby klauzul niedozwolonych. Mamy wrażenie, że lepiej wpisać w wyszukiwarce Sindbad przewozy i samemu zorganizować sobie podróż – bo przecież i agencjom, i nam samym, tzn. klientom, wciąż rzucane są pod nogi gigantyczne kłody. A dlaczego klient nie może po prostu myśleć sam za siebie? Dlaczego nie może przeczytać umowy i zastanowić się, czy mu odpowiada? Jeśli nie – mógłby iść do konkurencji. Tak powinien działać rynek: chronić interesy zarówno klienta, jak i usługodawcy. Jak to zrobić najlepiej? Nie ingerując w ich porozumienia.

foto: the Italian voice / Flickr CC